Streptococcus Spp

STREPTOCOCCUS SPP. (gram-positief – anaërobe)

Symptomen

etterige longontstekingStreptococcus Spp
longabcessen
ontsteking van het longvlies of borstvlies
invasie in de bloedbaan (septicaemie) komt vaak voor en leidt tot infectieuze artritis
abcessen in de keel
middenoorontsteking
abortus bij drachtige zeugen
hart- en nierproblemen

Lokalisatie

bovenste en onderste luchtwegen
lymfeknopen

Besmetting

via de lucht, van mens naar dier en van dier naar dier

Diagnostiek

kweek

Behandeling

doxycycline

 

Binnen het geslacht Streptococcus (Gram-positieve kokken, facultatief anaëroob) zijn er veel species die ziektes bij cavia’s veroorzaken. Groep A streptokokken (S. pyogenes, de “vlees-etende” bacterie) zijn de meest pathogene soorten. Streptococcuspyogenes en pneumoniae zijn typische pathogenen bij de mens.

Verschillende streptokokken zijn aanwezig in de bovenste luchtwegen van mensen, en spelen een rol in de menselijke keelontsteking (als primaire agentia, of secundair aan menselijke virale infecties). Deze bacteriën worden meestal overgedragen van de (verkouden) mens naar de cavia. Streptococcus equi subsp. zooepidemicus is nauw verwant aan S. pneumoniae. Het komt veel voor in de luchtwegen van paarden. Streptococcus canis is aanwezig bij de hond, maar ook bij vele andere warmbloedige dieren inclusief mens (mens is er minder gevoelig voor, en kan als reservoir dienen om infecties bij cavia’s te veroorzaken).

Streptokokken veroorzaken purulente pneumonie, longabcessen en pleuritis bij cavia’s (zie Bordetella). Streptokokken zijn facultatief intracellulair: ze dringen de gastheercellen binnen en worden getransporteerd naar andere weefsels. Invasie in de bloedbaan (septicaemie) komt vaak voor en leidt tot infectieuze artritis (zie Pasteurella). De ziektekiem verspreidt zich naar de lymfeknopen, vooral in de keelstreek (lnn. cervicalis superficialis), en veroorzaakt abcessen (vooral S. zooepidemicus). Hij bereikt ook de middenoorholte en de drachtige baarmoeder. Middenoorontsteking en abortus zijn dus bekende gevolgen. Streptokokkale toxines veroorzaken onder andere subcutane bloedingen (petechiën); deze bloedingen zijn een bekende autopsie bevinding.

Een opmerkelijke complicatie van de streptokokkale infectie is het ontstaan van auto-immune aandoeningen (type II of III overgevoeligheid). Op deze manier treedt er auto-immune destructie van (onder andere) eigen hartkleppen (endocarditis) en nierlichaampjes (glomerulonephritis). Hart- en nierproblemen zijn vaak voorkomende gevolgen van streptokokkale infecties. Dit verklaart waarom soms zeer jonge dieren, jonger dan 2 jaar, aan hart- of nierfalen doodgaan. Subklinische infecties zijn bij cavia’s ook mogelijk, en dragerschap is moeilijk te elimineren.

Streptokokken kunnen effectief bestreden worden met doxycycline. Echter, de gevolgen van de longschade en de immune reactie zijn onomkeerbaar.

 

Bronvermelding: Marumoto Veterinary