Talgcystes, Tumoren en Haaruitval

TALGCYSTES

Talgcystes zijn vergelijkbaar met menselijke puistjes (verstopte poriën waardoor talg niet afgevoerd kan worden). Ze voelen als harde knobbeltjes, heel oppervlakkig onder de huid, en kunnen best groot worden (zelfs tot 1 cm).
Ze zijn gevuld met dikke vettige massa (talg), grijs/wit bij lichtgekleurde en zwart bij donkergekleurde dieren. Meestal ontstaan ze op het achterlijf.
De cavia heeft er weinig last van, maar als ze te groot worden kunnen ze ontsteken. De cavia zal zich krabben en liever niet aan de kant van de knobbel gaan liggen.

 

Behandeling

Met een steriele injectienaald aanprikken en de talg eruit knijpen.
Zorg dat er alles uitkomt (aan het eind zal het een beetje bloeden), anders vult het heel snel opnieuw op met talg!

 

 

OVERIGE GEZWELLEN

Tumoren
De meest voorkomende gezwellen zijn tumoren van haarfollikels (bv. trichofolliculoma) en van onderhuids (vet)weefsel (lipoma’s, fibroma’s).

Trichofolliculoma
Deze zijn in het algemeen goedaardig. Ze voelen als harde, ronde of ovale knobbels in de huid; ze bewegen met de huid mee (ze zitten dus niet vast aan een inwendig orgaan/weefsel). Ze lijken nogal veel op abcessen; pas nadat men ze openmaakt wordt het duidelijk of het abces (etter) of tumor (solide weefsel, wittig van kleur) is. Kwaadaardige tumoren zijn zeer zeldzaam, maar ze komen wel eens voor bij oude dieren. Deze zijn meestal tumoren van vet- en spierweefsel (liposarcoma’s) en van melkklieren (adenocarcinoma’s).

Behandeling
Is afhankelijk van het soort tumor en het stadium van groei. Vaak is het moeilijk om de juiste diagnose te stellen. Goedaardige tumoren (lipoma’s of “vetknobbeltjes”) kan men het best laten zitten, zeker bij oude/zwakke dieren die de operatie niet aankunnen. Vaak worden de vetknobbels toch operatief verwijderd, maar dat is dan meestal om cosmetische redenen. Als men een kwaadaardige aandoening vermoedt (diagnose is mogelijk, maar behoort niet tot standaard testen) moet het gezwel indien mogelijk weggehaald worden. Als het dier er veel last van heeft (uitzaaiingen, pijn, slechte conditie) is het aan de eigenaar om hem verder lijden te besparen.

“GEBROKEN RUG”

Dit klinkt erg, maar is niet gevaarlijk. De cavia verliest haar midden op de rug; vaak ziet men huidschilfertjes. Dit komt voornamelijk door oververhitting en/of te energierijk voedsel (pure granen, noten, voeding met hoog eiwitgehalte). De cavia moet in een koelere ruimte geplaatst worden, en meer licht (groen) voer krijgen. Verder is er geen behandeling nodig.

 

 

 

OVERIG HAARUITVAL

Haaruitval zonder infectie of parasieten wijst op een (meestal serieus) intern probleem.
Dus, als antischurft en antischimmel middelen niet werken, moet men denken aan:
a) leverziekten
b) eierstokcystes (alleen bij zeugen)
c) cushing syndroom

In alle gevallen verliest de cavia veel haar op haar achterlijf. De huid is gaaf, zonder schilfers of korsten.
Bij eierstokcystes wordt het haar dunner aan de zijkanten (meestal bilateraal). Deze problemen zijn moeilijk te behandelen.

Bij de ziekte van Cushing en het syndroom van Cushing produceert de bijnier te veel cortisol. Er zijn een aantal dingen heel typerend voor Cushing. Dat is onder meer het verlies van pigment. Een donkere huid vertoont lichtere of witte vlekken en dit breidt zich uit. Ook lijkt het of de cavia opeens een ander model heeft. Was hij eerst een normaal model cavia met een mollig voorkomen, nu krijgt hij opeens een dikke buik en lijken zijn poten wel dunner te worden. Ook zijn haar wordt dunner of hij wordt zelfs kaal. Cavia’s met Cushing eten heel veel, drinken heel veel en plassen heel veel. Door dat laatste is de kont steeds nat zodat je zou kunnen denken dat ze aan een blaasontsteking of incontinentie lijden.

 

 

 

 

 

 

 

Bronvermelding: Marumoto Veterinairy – AltiCure.nl